Achterbakse zooi

We wonen in een buurt met de meest perfecte gezinnen en kinderen van Nederland. Kinderen die, toen ze net zo oud als Aidan waren, nooit huilde, schreeuwde of vervelend waren. Een buurt waar de mensen altijd tollerant en open zijn. Een buurt vol huigelaars. Aidan heeft wel eens een enkele keer een kleine driftbui. Niet anders dan andere kinderen. Aangezien we hem zijn zin niet altijd geven kan hij nog wel eens uit z'n stekker gaan. Volgens de perfecte buurt kan dit niet. Gisternacht werdt hij badend in het zweet waker. Een flinke nachtmerrie. Hij huilde en het duurde even voor we hem wakker en weer tot rust hadden. De buurt vondt dit maar niets. Hun kinderen deden dit nooit, en we moeten er maar wat aan doen. Wat mij betreft zakt deze hele wijk weg in de stront. Wat denken ze wel dat ze hier zijn. Met hun muziek keihard zomers. Met luidruchtige feestje waar ze elkaar de tent uit slaan. Met hun geboor in muren na 22:00. Met hun geschreeuw over straat 's avonds laat. Een buurt waar twee jaar geleden nog iedere avond een buurjongentje stelselmatig huilde. Zo vaak dat we op het punt stonden de kinderbescherming te bellen. Een buurt waar datzelde kind door z'n ouders wordt uitgemaakt voor teringjoch. Een buurt waar niet normaal kunnen parkeren. En buurt waar ze klagen over je hond terwijl hun eigen mormel alle bij elkaar blaft. En vooral een buurt waar ze ons al bijna 7 jaar negeren en doen alsof we er net wonen. Nooit uitgenodigt voor wat dan ook. En maar achter je rug ouwehoeren. Stuk voor stuk achterbakse types. Ze kunnen echt allemaal de tering krijgen. En dat meen ik!

Opvegen

Nog zo'n dag en je kunt me opvegen. Meestal is het begin van de week rustig en loopt het op naar het einde. Als dat zo is dan ben ik erg benieuwd naar vrijdag.

Nieuw leven

We hebben vandaag het vissen bestand uitgebreid. Een paar meervallen, algeneters en tetra's erbij. Eindelijk weer een levendige bak. Nu maar hopen dat het goed blijft gaan. Ze zijn allemaal heel levendig. Ik laat het nu maar even tot rust komen en kijken hoe het gaat.

Pfffff

Nou niet echt een dag om nog een keer mee te maken. Vermoeidend en energie slopend. Ik hoop nog genoeg over te hebben om straks te sporten.

Halverwegen

Voor hen die weten waar ik het over heb. We zitten op de helft.

Moet niet gekker worden

Ok. We hebben dus een aquarium. En na enkele dagen gingen de vissen dood. Water perfect maar waarschijnlijk een ziekt. Dus nu zit er nog 1 tetra in. 3 meervallen en 1 platty. En een stuk of 10 baby platty's. Huh... opeens gezins uitbreiding. Piepkleine visje zwemmen rond in een bak waarvan ik dacht dat er weinig overlevings kans zou zijn. Het voelt wel een beetje aan alsof het methadon-kindjes zijn. Je weet wel. Geboren maar met een zeer kleine kans om te overleven. Maar de natuur heeft wel vaker vreemde dingen gedaan. En aangezien het nu buiten eigenlijk zou moeten sneeuwen en sloten met ijs zouden moeten zijn bedekt, ga ik er ook maar vanuit dat de wonderen de wereld nog niet uit zijn. En alles niet altijd loopt zoals we dachten. Dus kijk niet vreemd op als er binnekort een bak voor jong grut rond zwemt. Duimen maar en wegblijven bij het filter.

Auw maar wel lekker

Ok, we hebben ons samen met een groot deel van nederland ingeschreven bij een sportschool. Op zich niet duur en we kunnen onbeperkt ons gang gaan. Angelique en ik gaan om de beurt er naar toe. Gisteren ben ik voor het eerst gegaan. Met een beetje eerste schooldag gevoel ging ik er heen maar al snel was ik lekker bezig en gutste het luie zweet van me af. En vandaag dus overal auw. Maar pijn is fijn, bloed is goed en jeuk is leuk. We gaan lekker verder zodat ik van de zomer op het strand in plaats van een singlepack een sixpack kan laten zien en als een David Haselhof door de branding kan rennen. Maar dat duurt nog even. Eerst maar even kleine stapjes.

Oorlogsstemming

ik weet niet wat het is maar op de een of andere manier kan ik dit jaar niet opstarten. kan geen enkele energie opwekken om de normale dingen op te pakken. Werk lijkt opeens een sleur. Ben ingeschreven in een sportschool maar kan de stap niet maken. Wil gamen maar kan de motivatie niet vinden. Heb heel veel films en zelf een paar favoriete series maar kan de wil niet opbrengen ze te kijken. Vanmorgen was het echt goed raak. Stond in de metro die opeens overvol raakte met natte regenjassen en eigenlijk vieze afzichtelijke mensen en twee haltes verder ben ik er letterlijk uitgevlucht. Een metro later was minder druk maar nog wel vol met domme stinkende mensen. Wat mij betreft kan een groot deel van de nederlands bevolking voor die metro springen in plaats van er in. Geloof me dat dacht ik echt toen ik al die uitgezakte koppen zag. Vervolgens was mijn dag al goed verziekt toen ik op het werk was. Had geen zin in smalltalk (sorry collega's) en nog minder in vragen en problemen. Morgen weer een nieuwe kans. Toen met Aidan naar het ziekenhuis. Eigenlijk wel fijn, even samen met Angel en Aidan bezig. Gelukkig gaat het niet slechter met die kleine z'n hart dus voorlopig even niet dotteren of zo iets. Vervolgens naar de viszaak voor een kuur in de hoop dat de overige vissen het gaan overleven.

Ik ben me nu echt aan het oprapen. Heb me al voorgenomen om morgen met oorlogsstemming naar het werk te gaan. Dat betekend dat ik flink door alle projecten ga rammen en alles op de rit wil hebben. Geen gezeik en vooral geen gemiereneuk. Even gaan. En verder zien we dan wel. Mijn tijd is kostbaar en op dit moment alleen van mij en mijn gezin. Agresief? Valt wel mee. Kom dit jaar alleen moeilijk op gang. Nu alleen nog wat meer prive fun. Hopelijk weer wat vrienden want daar heb ik er belachelijk weinig van en verder zien we wel.

Wat een kutdag

Ik ga naar bed. Geen enkele rede om wakker te blijven.

Ziek

Leuk begin van een nieuwe hobby. Net twee dagen een aquarium en nu al dode vissen en ziekte. Lijkt op Tetra ziekte. Niets tegen te doen. Mogelijk de hele bak leeg ruimen en opnieuw beginnen. Daar wordt je entausiast van zeg.

Visjes

Het is burgelijk volgens sommige en voor andere is het een tijdverslindende hobbie. We hebben een aquarium. Vandaag zijn de eerste vissen er in gegaan nadat de bak de hele week heeft staan filteren en zuiveren. Het water is nu goed dus de eerste bewoners mogen er in. Een school Kardinaal Tetra's, twee oranje mollies en een paar meerval achtige. De rest komt nog wel. eerst de boel weer even tot rust laten komen. 

Afstrepen

Wat gaat de tijd toch snel. Alweer een jaar dat kan worden afgestreept. Eerlijk moet ik bekennen geen vervelend jaar. Ook geen super jaar. Eigenlijk eentje die gewoon voorbij ging. 2007 gaat het natuurlijk weer helemaal worden. Maar zeggen we dat niet van ieder nieuw jaar. Ik probeer er weer vol overgaven in te storten. Doe geen voornemens want die komt je toch niet na. Wel probeer ik het nog positiever te benaderen. Wil ik meer aan mijn conditie doen (erg makelijk aangezien ik er geen heb kan het alleen maar beter worden) en me nog minder druk of stress vol maken over onbelangrijke zaken. Ik denk dat ik een oud tibetaans moto maar gaan aanhouden.

"Als het probleem op te lossen is waarom zou je er dan over druk maken, en als het probleem niet op te lossen is heeft druk maken ook geen zin"

Lijkt me een mooie om aan te houden.

Tot volgend jaar!!

Tjoeke tjoeke

Vandaag met het kersttreintje van Hoorn naar Wognum gereden. De kerstman stapte onderweg op en chocolademelk en kadootjes waren een onderdeel van de reis. Heel grappig. Alles is aardig nostalgisch en Aidan vond het allemaal heel mooi. Alleen de fluit was te hard. Hij heeft zelf nu ook een fluit waarmee hij ons op de terugreis tracteerde op de diverse Thomas en Gordon geluiden. Maar voor nu heeft hij weer wat om van te dromen en om over te vertellen.

Wiiiiiiiiiiii christmas

En zo sta je op kerstavond in je huiskamer tennis te spelen. Even een Wii te leen en ik moet zeggen erg leuk als je met meer mensen bent. Ik was bekaf, maar ja geen conditie en Angelique heeft een spier verrekt. En Linda deed ook lekker mee. Leuk hoor gamen op je tv. 

The day before christmas

Het was de dag voor kerst en alles was stil thuis. Je kon niets horen, zelfs niet een muis. Behalve geroezemoes in een klein kamertje boven. Want daar was heel stil een klein mannetje in z'n bedje geschoven. Onder de dekens veilig en knus. Tjoeke tjoeke pep pep zei hij en gaf mama een kus. Tegen papa een glimlach en een grote grijns. Hij had weer iets gekregen van Thomas en dat was iets heel fijns. Nu kan hij slapen onder zijn eigen locomotief. Gekregen voor kerst want hij was natuurlijk heel lief. 

Laatste loodjes

Zo, het laaste dagje zit er op. Even niets meer doen. 10 dagen vrij en dus tijd om even te relaxen. Angelique mag wel werken dus ben ik volgende week drie dagen met Aidan thuis. Leuke dingen doen en verder zien we wel. Een keertje naar de bios. Ongetwijfeld zullen ze wel bellen van mijn werk, en misschien moet ik er ook heen om nog iets op te lossen. Ik hoop natuurlijk van niet. ik sta zelfs klaar voor een klant om op 1 januari om 08:00 uit mijn bed gebeld te kunnen worden, ik verwacht het niet maar we zijn er op voorbereid. Dus voor nu uitkijken naar het laatste weekje van het jaar.

Door

Vandaag eindelijk een gesprek gehad op mijn werk en ik mag blijven. Niet dat ik nou verwachte op eens weg te moeten, maar mijn contract liep ten einde en dit is nu weer verlengd. En dat is natuurlijk heel fijn. Het is een prima club om te werken en dat wat ik doe blijft leuk, interessant en divers. Dus lekker door. Nu nog even dit jaar uitzingen. Nog 1 week en dan even vrij. Voor het eerst sluit ik ook echt dit jaar af. Normaal loopt het voor mij gewoon door. 31 december is slechts een symbool, maar dit keer voelt het anders. Heb ik het gevoel dit jaar te willen afsluiten en vanaf 1 januari vers te beginnen. Nog even. De laatste lootjes. De bergen oliebollen voor de boeg en vuurwerk en te veel eten in het verschiet. Kom maar. Ik ben er klaar voor.

Metro 7

Wat is dat toch de laatste tijd met mensen in de metro. Ik ben zelf een hele rustige reiziger. Ik ren niet voor een metro. Er komt er altijd nog wel een. Ik prop mezelf niet als een stuk vee in een overvolle wagon. Er komt er altijd nog wel een. En ik wacht altijd rustig tot de deuren ontgrendelen voor ik op de knop druk om de deuren te openen. En dit laatst is voor veel mensen bijna een obsessie. Ze staan soms al te drukken voordat een metro uberhaubt het station in raast. Als nerveuze gekken staan ze te drukken op een knop terwijl het rijtuig een snelheid heeft waarbij je niet zou willen uitstappen. Zijn ze bang dat ze vergeten worden bij het deuren openen. Of zijn ze bang dat het knopje kapot is. Vreemd. Ik wacht ook altijd rustig af. Er is altijd wel een neuroot die voor mij drukt. Lekker laten gaan. Nergens druk om worden en gewoon in mijn eigen tempo van metro naar uitgang en andersom.

Heerlijk avondje kwam en ging

Heerlijk avondje was gekomen en gegaan.
Bergen pakjes tot aan het plafond.
Je kon amper nog staan.

Papier vloog je om de oren.
Koreaans plastic en japans speel gedoe.
Het ene nog mooier dan het andere.
Wat waren de kleintjes aan het einde moe.

Dus wel voldaan naar bed.
De schoen niet meer gezet.
En naast het kussen staan ze heel fijntjes.
Een paar mooie Thomas treintjes.



 

Schone schijn

Het lijkt wel of ik niet zoveel beleef omdat ik niet zo veel schrijf hier. Maar niets is minder waar. Zoals gewoonlijk is het een dolle boel op het werk. Alles onder controlle en nog altijd interessant. lange dagen want er moet natuurlijk veel af voor het einde van het jaar. Het lijkt wel of de hele wereld stopt met draaien op 31 december en dat we met z'n allen er nog voor moeten zorgen dat alles gedaan is. Om vervolgens op 1 januari tot de constatering te komen dat de boel gewoon doordraaid en alles weer van voren af aan begint. Alleen een stukje ouder, grijzer, meer geleefd of door de wol geverft. Nu begeef ik mij in de waan van de sint en straks breekt de kerst in volle glorie en halleluja los. Ik heb besloten me ook dit jaar weer vol in de gekte te storten. Vang iedere pepernoot op en hang het huis vol kerst. Een tijdje geleden was voor mij de winter al begonnen en nu zetten we hem ook maar door ook. Door tot ergens volgend jaar. Tot de lente weer zijn gezicht laat zien. Maar dat kan nog wel even duren.